Dysleksja to zaburzenie objawiające się trudnościami w nauce czytania i pisania u dzieci:
-normalnie rozwiniętych intelektualnie, które nie powinny mieć z taką nauką problemów,
-które nie mają żadnych poważnych wad wzroku i słuchu,
-które nie mają żadnych schorzeń neurologicznych,
-które są otoczone w szkole prawidłową opieką dydaktyczną i nie są zaniedbane środowiskowo.

Dysleksja występuje z różnym nasileniem u kilku - kilkunastu procent populacji. Jednak dysleksja nie jest chorobą, którą można by wyleczyć. Dyslektykiem jest się całe życie i trzeba nauczyć się z nią żyć tak aby nam nie przeszkadzała. Dlatego istotną sprawą jest wyćwiczenie różnych strategii postępowania, dzięki którym dysleksja nie będzie przeszkadzać w życiu codziennym. Powinna w tym pomóc terapia pedagogiczna i im wcześniej terapia się zacznie, tym lepiej dla dziecka.

Należy również wspomnieć, że termin dysleksja stosowany jest zwykle w stosunku do osób dorosłych. W przypadku dzieci poniżej dziesiątego roku życia mówi się raczej o dysleksji rozwojowej, która może - choć nie musi - przekształcić się w dysleksję. Dlatego warto obserwować własne dziecko i jeśli nas coś zaniepokoi należy jak najszybciej udać się do właściwej poradni.