Objawy sugerujące istnienie dysleksji, można wykryć już u dzieci w wieku przedszkolnym, jednak rzetelną diagnozę można postawić dopiero po ukończeniu 10 roku życia. Jednakże wyczulenie na symptomy ewentualnej dysleksji, zwłaszcza jeśli sami na nią cierpimy oraz obserwacja własna dziecka niekiedy mogą przyspieszyć właściwe zdiagnozowanie tego schorzenia.

Pierwsze symptomy dysleksji powinny zostać wychwycone przez nauczycieli w przedszkolu lub w klasie zerowej. Pod koniec klasy zerowej można już dość jednoznacznie zakwalifikować konkretne dziecko do tak zwanej grupy ryzyka dysleksji. Kwalifikacji powinien dokonać nauczyciel, terapeuta, pedagog lub logopeda w szkolny lub przedszkolny. Można się w tym celu posłużyć Skalą Ryzyka Dysleksji autorstwa prof. Marty Bogdanowicz.

Dziecko u którego utrzymują się objawy dysleksji po ukończeniu dziesiątego roku życia, powinno zostać skierowane na badania do Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej i dopiero wtedy można jednoznacznie zdiagnozować dysleksję. Wówczas zostaje wystawiona opinia o dostosowaniu warunków egzaminacyjnych do dysfunkcji ucznia.